غاضی

غاضی.( ع ص ) شتری که درخت غضا خورد. || تاریک وروشن. ( از اضداد ). ( کنزاللغة ). رجوع به غاض شود.

شتری که درخت غضا خورد. تاریک و روشن

💡 کشته تیغ زبان اوست هر دم کافری آفرین ای قاضی غاضی همین باشد جهاد

💡 قاضی غاضی فرخنده رخ و دریا دل که جهان را بهمه روی منور دارد