عاقبت اندیش

عاقبت اندیش. [ ق ِ ب َ اَ ] ( نف مرکب ) دوراندیش. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آخربین. مآل اندیش. آنکه از آغاز، پایان کار را نگرد:
بباید عاقبت اندیش بودن
برون از خویش و هم با خویش بودن.ناصرخسرو.عاقبت اندیش ترین کودکی
دشمن او بود در ایشان یکی.نظامی.

آن که دربارۀ عاقبت امور می اندیشد، دوراندیش.

( صفت ) آن که درباره عاقبت امور بیشتر فکر کند مال اندیش آخر بینی.

💡 صائب کسی که عاقبت اندیش اوفتاد روی دلش به عالم عقباست بیشتر

💡 اسیر عشق شدن چاره خلاص من است ضمیر عاقبت اندیش پیش بینان بین

💡 آن بلایی که ز اندیشه آن میمردم عاقبت پیش من عاقبت اندیش آمد

💡 دیده عاقبت اندیش نظر نگشاید به بهاری که مبدل به خزان می‌گردد

💡 همه ز عاقبت اندیش اند سرگردان من این فریب نخوردم ز عقل دور اندیش

💡 بندهٔ پادشهی باش که درویش بود پا بدنیا زده و عاقبت اندیش بود