عائشه

( عائشة ) عائشة. [ ءِ ش َ ] ( اِخ ) عایشة ( وفات: 58 - 59 هَ. ق. ) وی دختر ابوبکر و از زنان رسول خدا ( ص ) است. کنیت او ام عبداﷲ و مادر وی ام رومان دختر عمیربن عامربن دهمان بن حارث بن غنم بن مالک بن کنانه است. رسول ( ص ) پس از مرگ خدیجه او را به زنی گرفت. عائشه از فقه و شعر بهره داشت و روایات بسیار از پیغمبر نقل کرده است و علمای عامه و اهل سنت بدان روایات تمسک کنند. گویند در حدود 2210 روایت و حدیث از او نقل شده است. از کارهای مهم عایشه، قیام او بر ضد علی ( ع ) است. پس از قتل عثمان به سال 35 هَ. ق. که بجنگ معروف به «جمل » منتهی شد. در آن جنگ عائشه در هودجی بود و هودج را بر شتری نهاده بودند.رجوع به حبیب السیر ج 1 صص 527 - 530 و الاعلام زرکلی و تاریخ گزیده و عیون الاخبار و تاریخ الخلفاء شود.
عائشة. [ ءِ ش َ ] ( اِخ ) بنت احمد القرطبیه. شاعره و ادیبه و از مردم قرطبه است. او در عصر خویش در اندلس به فهم و فضل و کمال مشهور بود و خطی زیبا داشت و ملوک اندلس را مدح گفت و تا آخر عمر شوهر نکرد. به سال 400 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ). و رجوع به عقد الفرید ج 1 ص 245 و عیون الاخبار ج 1 ص 258 شود.
عائشة. [ ءِ ش َ ] ( اِخ ) بنت اسماعیل پاشابن محمد کاشف تیمور. یکی از شعراء و ادباء و از نوابغ مصر بود و به عربی و ترکی و فارسی شعرمیسرود. به سال 1256 هَ. ق. در قاهره متولد شد و به سال 1320 هَ. ق. درگذشت. او را آثار بسیاری است از جمله دیوان شعر اوست به عربی. ( از الاعلام زرکلی ).
عائشة. [ءِ ش َ ] ( اِخ ) بنت طلحةبن عبیداﷲ. از طایفه بنی تیم بن مرة است. زنی ادیب، فصیح و عالم به اخبار و حکایات عرب بود. مادر او ام کلثوم دختر ابوبکر صدیق و خاله وی عایشه ام المؤمنین است و به خاله خود سخت شباهت داشت. عائشه روی خود را نمیپوشانید. شوهر او، مصعب، او را در این باره سرزنش کرد. عائشه گفت خدا مرا صورتی زیبا داده است، دوست دارم آن را به مردمان بنمایانم و روی خویش را نمیپوشم. بخدا سوگند در من عاری نیست که کسی بتواند مرا بدان یاد کند. چون مصعب کشته شد، عمربن عبیداﷲ تیمی او را به زنی گرفت. و چون عمر به سال 82 هَ. ق. درگذشت، عائشه دیگر شوی نگرفت... حدود سال 110 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
عائشة. [ ءِ ش َ ] ( اِخ ) بنت محمد عبدالهادی مقدسی. در عصر خود سیده محدثان دمشق بود و به سال 723 هَ. ق. به دمشق متولد شد و در آنجا نشأت یافت. صحیح بخاری را بر حافظ حجاز خواند و ابن حجر از او روایت کند و کتابهای دیگر را نیز بر او خواند. عائشه در پایان عمر در علم حدیث منفرد گشت. به سال 816 هَ. ق. به دمشق درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).

دختر ابوبکر و زوجه محمد ( ص ) ( و.۹ ق.ه./۶۱۳ م.- ف. ۵۸ ه.ق./۶۷۸ م. )
بنت یوسف ابن احمد ابن الناصر الباعونی مکنی به عبدالوهاب. شاعر بود نسبت او به باعون از قرائ عجلون و در شرق اردن است.

💡 وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ انس مالک گفت: رسول خدا را روزگاری پاسبانی میکردند، گفتا و از عائشه شنیدم که: شبی با رسول بودم، و رسول را خواب نمی‌گرفت، گفتم یا رسول اللَّه ما شأنک؟ چه رسید ترا که نمی‌خسبی؟ گفت: «الا رجل صالح یحرسنی اللیلة»؟

💡 و جماعتی از مفسران گفتند مراد باین همه مبتدعان‌اند که عائشه گفت: رسول خدا هر گه که این آیت برخواندی گفتی: «اذا رأیتم الذین یجادلون فیه فهم الذین عنی اللَّه عز و جل فاحذروهم و لا تجالسوهم.»

💡 لِیُرِیَهُما سَوْآتِهِما این دلیل است که ایشان عورتهای یکدیگر ندیده بودند. عائشه گفت: ما رایت سوأة رسول اللَّه (ص) قط.