ز بن دندان

ز بن دندان. [ زِ ب ُ ن ِ دَ ] ( ق مرکب ) از ته دل. از صمیم قلب:
دندانه هر قصری پندی دهدت نونو
پند سر دندانه بشنو ز بن دندان.خاقانی.رجوع به از بن دندان، از بن سی و دو، و از بن سی و دو دندان شود.

از ته دل از صمیم قلب

💡 ای بسا خصم که با شیر همی زد دندان خدمت او به ضرورت ز بن دندان کرد

💡 ور جان ز بن دندان در عرض لبش آرم هم پیش‌کشی دانم بازار نیندیشم