خاک خواری

{geophagia} [تغذیه] تمایل به خوردن خاک

خاک خواری ( به لاتین: Geophagia ) عمل عمدی خوردن زمین یا خاک - موادی مانند خاک رس، گچ یا تپه موریانه است. این بیماری در بسیاری از جانوران غیرانسانی وجود دارد و در بیش از ۱۰۰ گونه از پستانداران ثبت شده است. خاک خواری در انسان نیز رخ می دهد و بیشتر در میان کودکان و زنان باردار گزارش می شود.
خاک خواری انسانی شکلی از هرزه خواری ( پیکا ) است - ولع مصرف و مصرف هدفمند مواد غیرغذایی - و اگر از نظر اجتماعی یا فرهنگی مناسب نباشد، در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ( DSM ) به عنوان یک اختلال خوردن طبقه بندی می شود. اگرچه علت آن ناشناخته باقی مانده است، خاک خواری دارای مزایای بالقوه سازگاری سلامت و همچنین پیامدهای منفی است.

💡 بر کار من چون زلف تو تاب پریشانی مده از چشم خود چون اشک من بر خاک خواری مفکنم

💡 به خاک خواری از این روضه طالع پستم چنان فکند که بر آسمان رسید غبار

💡 ز بس خاک خواری به سر بر‌‌فشاندم ز من دل گرفت این کهن خاک‌دان را

💡 بر خاک خواری اوفتاد از فرق امروز افسرم خاک دوعالم برسرم

💡 تا تو بیمار هوای نفس باشی مر ترا بایدت بر خاک خواری خفت و بستر داشتن

💡 خیال بزرگی به خود گو مبند که بر خاک خواری فتد خودپسند