لغت نامه دهخدا
خاتم بند. [ ت َ ب َ ] ( نف مرکب ) آنکه بر استخوان فیل و شتر و جز آن گلها و تصویرات کنده بکند و این حرفه را خاتم بندی و خاتم بستن نیز گویند. ( آنندراج ). آنکه از عاج و استخوان شتر و چوب و غیره گلها و نقوش بر بعضی چیزها کند. ( غیاث اللغات ):
صد نقش بر استخوانم افکنده ز داغ
گویا که لب لعل تو خاتم بند است.مفید بلخی ( از آنندراج ).رجوع به خاتم کار و خاتم کاری شود.
