جادوخیز
مترادفها
جادوگر، افسونگر
لغت نامه دهخدا
جادوخیز. ( نف مرکب ) کسی یا چیزی که جادو را برانگیزد. جادوگر:
آهوی تاتار را سازد اسیر
چشم جادوخیز و عنبرموی تو.خاقانی.رجوع به جادو شود.
فرهنگ عمید
=جادوگر
فرهنگ فارسی
( صفت ) جادوگر
جمله سازی با جادوخیز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آهوی تاتار را سازد اسیر چشم جادوخیز و عنبر موی تو
💡 در داستانهای افسانهای قدیمی، جادوخیز با استفاده از وردها و طلسمهای مرموز، قادر بود طبیعت را به فرمان خود درآورد و معجزات انجام دهد.
💡 شخصیت اصلی داستان، جادوخیز سالخوردهای بود که تمام عمر خود را در جستجوی دانش باستانی و کنترل نیروهای پنهان هستی گذرانده بود.
💡 کودکان با هیجان بسیار زیاد، داستانهای مربوط به جادوخیزان قدرتمند را که با موجودات خیالی میجنگیدند، در شبهای سرد زمستان گوش میدادند.