باد تند

باد تند. [ دِ ت ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بمعنی طوفان و تندباد و گردباد. ( آنندراج ). ریح.دعبیة. زِهْلِق. عَصوف. ریح لِباع. ( منتهی الارب ).

طوفان تند باد

[ویکی فقه] باد تند (قرآن). بادهای تند از آیات خداوند هستند، که امواج دریاها را به وجود می آورند، و کشتی ها را به حرکت در می آورند. و خداوند هم برای اثبات وقوع قیامت به تندبادها سوگند خورده است.
۱. ↑ یونس/سوره۱۰، آیه۲۲.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۴۹، برگرفته از مقاله «باد تند».
...

💡 که باد تند این خاک خطرناک چنین گلهای بسی کرده‌ست خاشاک

💡 کسی کاو را چراغی مستقیم است چراغش را ز باد تند بیم است

💡 نبُد آب و نبُد خاک و نه آتش نه باد تند الّا روح مهوش

💡 چین بر رخم چگونه نیفتد؟ که روز وشب چون عمر، باد تند روی در وزیدن است

💡 وز باد تند سیر سبک تر جهد عدو چون از نیام بر کشد آب ظفر نگار

💡 ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است چو باد تند شود، موج آب بسیار است