باج ستان

باج ستان. [ س ِ ] ( نف مرکب ) باج گیرنده. عشار. ساعی. ( دستوراللغه ):
باج ستان ملوک تاج ده انبیا
کز در او یافت عقل خط امان از عقاب.خاقانی.واو بخوبی ز روم باج ستان
بنکوئی ز چین خراج ستان.نظامی.

باج گیر، باج گیرنده.

( اسم صفت ) کسی که باج گیرد آنکه خراج ستاند عشار.

💡 به سلاح احدی تو ره ما را بزدی تو همه رختم ستدی تو چه دهم باج ستان را

💡 تا شد از حسن قضا خدمت او قسمت ما حکمران بر فلک و باج ستان از قدریم