بئیره
لغت نامه دهخدا
( بئیرة ) بئیرة. [ ب َ رَ ] ( ع اِ ) چاه. ( از قاموس کتاب مقدس ). || ذخیره. چیزی که آن را پس افکن کنند و جایی نهند. ذخیره زنه. ( منتهی الارب ).
بئیرة. [ ب َ رَ] ( اِخ ) رئیس سبط راؤبین بود که تغلث فلناسر شهریار آشور وی را به اسیری برد. ( از قاموس کتاب مقدس ).
جمله سازی با بئیره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دوستِ تَشْ عشقْ هَرْدَمْ مه دلْ بئیره بَسُوجه دلِ من و ریمُونْ نَئیرهْ
💡 دُوسْ ونه منه دلْ ره شه دست بئیره وی او زَنّهْ مه آتشْ ره که دَمیره
