ابدالابد

ابدالابد.[ اَ ب َ دُل ْ اَ ب َ ] ( ع اِ مرکب، ق مرکب ) همیشه.

۱. به طور همیشگی، تا ابد.
۲. (اسم ) زمان بی پایان.

جاویدان، همیشه
تاپایان روزگار تا روزگار بجاست همیشه همواره: و هر تیر که از گشاد زبان بدل رسد بر آوردن آن امکان نیاید و درد آن ابدالدهر باقی ماند.

💡 گاه آن آمد که بادی خوش بر جان شما وزد. نیز مترسید و تا ابدالابد طرب کنید و شاد باشید.» شعر:

💡 هه ممکن الوجودی رقمِ هلاک دارد تو که واجب الوجودی ابدالابد بمانی