ابت

( آبت ) آبت. [ ب ِ ] ( ع ص ) سخت گرم ( روز ).
ابت. [ اَ ب ِ /اَ ] ( ع ص ) روز سخت گرم. || گرمای سخت.
ابت. [ اَ ] ( ع مص ) سخت گرم شدن.

( آبت ) سخت گرم
رودی است بفرانسه

[ویکی الکتاب] معنی أَبَتِ: پدرجان
معنی مَاءَکِ: آبت
ریشه کلمه:
ابو (۱۱۷ بار)ی (۱۰۴۴ بار)
پدر. بزرگ قوم. مصلح. راغب گوید: پدر و نیز هرکه سبب اصلاح، یا ایجاد و ظهور چیزی بشود نسبت به آن اَبْ (پدر) است بدین علّت حضرت رسول «صلی اللّه علیه وآله وسلم» به علی گفت: (اَنا وَاَنْتَ اَبَوا هذهِ الاُمُّةِ) و به آنکه از میهمانان پذیرائی کند ابوالضیاف و به آنکه آتش جنگ بر افروزد ابوالحرب گویند... بمعلّم نیز اَب گفته‏اند (مفردات) تفصیل این سخن در (آزر) خواهد آمد (اَبَتِ) بکسرتاء اصلش اَبی است یاء متکلم بتاء عوض شده است مثل

💡 هفت ابت شبه و همالی ندید چار، امت مثل و نظیری نزاد

💡 یا سائلی عمن بلیت بحبه ابت المحاسن ان تعد و توصفا

💡 عودک المقبول عندی ابد الدّهر یصاب‌ انت ان ابت الینا فکما آب الشّباب‌