بی غیرت

عبارت بی‌ غیرت در زبان فارسی به معنای شخصی است که فاقد غیرت، تعهد یا احساس مسئولیت نسبت به مسائل اخلاقی، اجتماعی یا خانوادگی است. این واژه در زمینه‌های مختلفی به کار می‌رود و بار معنایی منفی دارد.

تعریف غیرت: غیرت به معنای احساس تعهد و نگرانی نسبت به ارزش‌ها، آبرو، خانواده و جامعه است. این واژه معمولاً با مفاهیمی مانند شرف، عزت و حرمت ارتباط دارد.

استفاده در محاورات: واژه بی‌ غیرت به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز به کار می‌رود و به افرادی اطلاق می‌شود که به نظر می‌رسد نسبت به مسائل مهم زندگی خود بی‌توجه هستند یا از ارزش‌ها و اصول خود دفاع نمی‌کنند.

کاربرد اجتماعی: این اصطلاح در بحث‌های اجتماعی، خانوادگی و فرهنگی به کار می‌رود و می‌تواند به شکل انتقاد از افراد یا گروه‌هایی باشد که به نظر می‌رسد غیرت لازم را در برابر مشکلات یا چالش‌ها ندارند.

بار منفی: به‌کاربردن این واژه معمولاً با هدف تحقیر یا انتقاد از فرد یا گروهی انجام می‌شود و به همین دلیل بار منفی و توهین‌آمیزی دارد.

لغت نامه دهخدا

بی غیرت. [ غ َ / غ ِ رَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + غیرت ) ( در تداول عوام ) بی حمیت. ( آنندراج ). بی ناموس. بی شرف. نامرد و آنکه دارای غیرت و عصبیت نباشد. ( ناظم الاطباء ). بی رگ. که به ناموس خویش رشگن نبود. بی ناموس. بی رشگ. بی حمیت. بی نام و ننگ. بی عار و ننگ. بی عار. ( یادداشت مؤلف ): طَزِع، طِزیع، طَسِع، طَسیع؛ بی غیرت. ( منتهی الارب ). بی غیرت در حق زن؛ کَشخان. ( منتهی الارب ). || بی حیا. ( آنندراج ):
اگر غیرت بری بادرد باشی
وگر بی غیرتی نامرد باشی.نظامی.رجوع به غیرت شود.

فرهنگ عمید

کسی که غیرت و تعصب ندارد.

فرهنگ فارسی

( صفت ) بیناموس بیشرف نامرد.

ویکی واژه

vigliacco

جملاتی از کلمه بی غیرت

که آن بی غیرت و نادان دگر بار دوان از خانه بر دیو نگونسار
نه کم آزاریی بدان آیین که به بی غیرتی کشد در دین
تو او را پاک دامان می نهی نام چه بی غیرت کسی ای بیخبر رام!
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم