چراغ قوه

چراغ قوه. [ چ َ / چ ِ ق ُوْ وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) چراغی که بوسیله قوه برق ( باطری ) روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیله باطریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی. چراغ دستی. رجوع به چراغ دستی شود.

چراغیکه بوسیل. قوه برق روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیل. باطریهای کوچک برق روشن شود.

چراغ قوه ( که در زبان پهلوی 'برق دستی، چراغ دستی، چراغ مشتی' گفته می شود ) وسیله نورافکن قابل حملی است که قادر است با استفاده از یک لامپ رشته ای یا یک یا چند لامپ دیود نورافشان ( LED ) نوری را از خود ساطع کند. در فرهنگ دهخدا چراغ قوه اینگونه تعریف گردیده: ( ا مرکب ) چراغی که به وسیلهٔ قوهٔ برق ( باتری ) روشن شود. امروزه چراغ قوه های شارژی نیز موجود است. چراغ دستی کوچکی که به وسیلهٔ باتریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی. چراغ دستی. رجوع به چراغ دستی شود. اگرچه این دستگاه طرحی نسبتاً ساده را دارد ولی تا قرن نوزدهم میلادی به خاطر اختراع نشدن باتری و لامپ اختراع نشده بود.

pila

💡 در حالت دیداری هم می‌شود از چراغ‌قوه استفاده کرد، بدین صورت که برای فرستادن نقطه‌ها چراغ قوه بی‌درنگ روشن و خاموش شده و برای فرستادن خط تیره‌ها چراغ‌قوه روشن و پس از گذشت زمانی (معمولاً سه‌برابر زمان نقطه‌ها) خاموش می‌شود.