بیختن

بیختن. [ ت َ ] ( مص ) مصدر دوم غیرمستعمل آن بیزیدن. بیخ. بیز. بیزیدن است. ( از یادداشت بخط مؤلف ). غربال کردن و پرویزن کردن. ( آنندراج ). غربله.نخل. تنخل. انتخال. ( منتهی الارب ). غربال کردن. سرندکردن. الک کردن. چیزی خشک و خرد را از الک و غربال و مانند آنها بیرون کردن تا نخاله از نرمه جدا شود. ( یادداشت بخط مؤلف ). در پهلوی «وختن » از ریشه اوستایی «وئج » ( تاب دادن. جنباندن ). ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). پهلوی «ویختن »، بیزیدن. چیزی را از غربال گذراندن

(تَ ) [ په. ] (مص م. ) ۱ - الک کردن، ۲ - غربال کردن.

چیزی را در غربال یا موبیز ریختن و تکان دادن که نرمۀ آن بیرون بیاید و نخاله اش باقی بماند، چیزی را غربال کردن، چیزی را از موبیز رد کردن.

( مصدر ) ( بیخت بیزد خواهد بیخت ببیز بیزنده بیخته ) چیزی را از غربال گذراندن نرم. چیزی را از مو بیز بیرون کردن.

الک کردن،
غربال کردن.

💡 ز لب نوش خندان شکر ریختند ز مو مشک بر نسترن بیختند

💡 پیش ما صد پرده را آویختند جلوه های آتشین را بیختند

💡 سپاه دو کشور بهم ریختند تو گوئی که آتش بهم بیختند