تحضر

تحضر. [ ت َ ح َض ْ ض ُ ] ( ع مص ) حاضر آمدن. ( تاج المصادر بیهقی ). حاضر شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || و یتعدی. ( منتهی الارب ). حاضر کردن. ( ناظم الاطباء ): تحضره الهم. ( منتهی الارب ). تحضر فلان و تحضره. ( ناظم الاطباء ).

(تَ حَ ضُّ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) حاضر کردن. ۲ - (مص ل. ) حاضر شدن.

حاضر شدن.

حاضر کردن.
حاضر شدن.

💡 چه شود یارب ار شود وقتی از حلال و حرام مستحضر

💡 باری از این شغب و شور چو لختی بگذشت دل آگاه امیر آمد از آن مستحضر

💡 نواب نایب السلطنة روحی فداه سخت محکم و استوار بپای کار ایستاده بودند، باز هم کالحبل لا تحرکه العواصف هستند؛ اما شما قدری سست گرفتید که حقیقت آن را ملک خوب مستحضر است.

💡 علتش آن بود کز اخلاق ناپاکان ری ملت پاک خراسان هیچ مستحضر نبود

💡 چو میر گشت ازین قصه شگفت آگاه چو خواجه گشت ازین واقعات مستحضر