ربیع

ربیع.[ رَ ] ( ع اِ ) بهار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ). فصل بهار. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). موسم بهار. ( غیاث اللغات ). بهارگاه. ( دهار ). فصلی از چهار فصل سال است. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).یکی از فصول سال است از 21 آزار تا 21 حزیران. ج، اَرْبِعة، رِباع، اَرْبِعاء. ( از المنجد ). یکی از چهار فصل سال است از فروردین تا آخر خرداد:
وین هدهد بدیع درین اول ربیع
برجاس وار تاجی بر سر نهاده وی.منوچهری.به دیماه خوف آتش غم سپر کن
که اینجا ربیع رجایی نیابی.خاقانی.درربیع دولتت هرگز خزان را ره مباد
فارغم زآمین که دانم مستجابست این دعا.خاقانی.هزار فصل ربیعش جنیبه دار جمال
هزار فضل ربیعش خریطه دار سخا.خاقانی.خوان ساخته برسم کیان اهل مکه را
رسم کیان ربیع دل مکیان شده.خاقانی.نقاش ربیع نقشهای بدیع بر اطراف کوه و هامون نگاشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 261 ).
از گل آن روضه باغ رفیع
ربع زمین یافته رنگ ربیع.نظامی.کدامین ربع را بینی ربیعی
کز آن بقعه برون ناید بقیعی.نظامی.اندرآمد جوحی و گفت ای حریف
وی وبالم در ربیع و در خریف.مولوی.اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع کلاه شکوفه بر سر نهاده. ( گلستان ). در فصل ربیع که آثار صولت برد آرمیده. ( گلستان ).
- ربیع رابع؛ مبالغه است ( منتهی الارب )، یعنی بهار بسیار فراخ با ارزانی. ( آنندراج ). مخصب. ج، اَرْبِعاء، رُبعان. ( المنجد ).
- ابوالربیع؛ هدهد. ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).
- یوم الربیع؛ از جنگهای اوس و خزرج است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
|| باران بهاری. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). باران بهاری. ج، اَرْبِعة. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ). || بهره ای از آب مر زمین را، گویند: فلانی را از این آب ربیعی است. ( از منتهی الارب ). || آنچه از سبزی چهارپایان خورند. ج، اربعة. ( از اقرب الموارد ). || نهر خرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). جوی خرد. ( مهذب الاسماء ). بخشی از آب در زمین. ج، رُبُع. ( از المنجد ). || چهاریک. ج، اَرْبِعاء.( مهذب الاسماء ). چهاریک. ج، رُبُع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). یک چهارم. || نام دو ماه از ماههای قمری، و الربیع ربیعان، ربیعالشهور و ربیعالازمنه فربیعالشهور شهران بعد صفر و لایقال فیه الاشهر ربیعالاول و شهر ربیعالاَّخر و اما ربیعالازمنة فربیعان الربیعالاول الذی یأتی فیه النور و الکماة و الربیعالثانی الذی تدرک فیه الثمار. ( اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب )( از ناظم الاطباء ). ربیعالاول و ربیعالاَّخر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به ربیعالاول و ربیعالاَّخر شود.

(رَ ) [ ع. ] (اِ. ) فصل بهار.

۱. بهار.
۲. نام دو ماه از ماه های قمری.

ابن احمد اخوینی (یا اجوینی ) بخاری مکنی به ابو بکر یا ابو حکیم شاگرد ابو بکر محمد بن زکریای رازی و مولف هدایه المتعلمین فی الطب ( ه. م. ) است.
بهار، فصل بهار، بهاری، ماه سوم سال قمری
( اسم ) ۱ - بهار فصل بهار. ۲ - ( تصوف ) مقام بسلطنت در قطع مسافت سلوک. ۳ - نام دو ماه از ماههای قمری. یا ربیع اول ماه سوم سال قمری پس از صفر و پیش از ربیعالاخر. یا ربیع الاخر ( ربیع الثانی ) ماه چهارم سال قمری پس از ربیع الاول و پیش از جمادی الاولی.
کوهی است یا مناره خرد

اسم: ربیع (پسر) (عربی) (طبیعت) (تلفظ: rabi‛) (فارسی: ربيع) (انگلیسی: rabi)
معنی: بهار، نام دو ماه از سال قمری، فصل اول سال، ( در تصوف ) مقام بسطت در قطع مسافت سلوک، ( اَعلام ) ابن احمد اخوینی ( یا اجوینی ) نجاری مکنی [کنیه او] به ابوبکر یا ابو حکیم، شاگرد ابوبکر محمّد ابن زکریای رازی و مؤلف هدایه المتعلهین فی طب، شاگرد ابوبکر محمدبن زکریای رازی و مؤلف هدایه المتعلهین فی طب

💡 اول فصل ربیع است صبوح ای ساقی توبه مان بشکن از آن لعل لب و لعل روان

💡 دخترش «مریم» به علم حدیث روی آورد. از ابراهیم بن اسحاق آمدی و شش تن دیگر از علما اجازهٔ نقل گرفت (دانش‌آموخته شد). در ربیع‌الثانی ۸۲۶ق در مکه درگذشت و قبرستان معلاة دفن شد.

💡 ابن سیده در ۲۶ ربیع‌الاول سال ۴۵۸ هجری برابر با ۱۰۶۶ میلادی درگذشت و حدود ۶۰ سال عمر کرد.