حضرتی

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص نسب. ) درباری، منسوب به دربار.

( صفت ) منسوب به حضرت غالبا در مورد استناد بایمه و امامزادگان استعمال شود: خرازی حضرتی صحن حضرتی ( در مشاهد متبرکه که مانند مشهد قم حضرت عبد العظیم ).

درباری، منسوب به دربار.

💡 او در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، الیاس حضرتی، در لیست سی نفرهٔ ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در تهران حضور داشت و توانست با کسب ۱٬۲۹۶٬۵۸۰ رأی، در رتبهٔ پنجم تهران، وارد مجلس دهم شود.

💡 آنچ از انوار حق مشاهد دل شود همان نور معرف دل گردد و تعریف حال خود هم بخود کند ذوقی در جان پدید آیدحضرتی که بدان ذوق بداند آنچ دل می‌بیند از حضرت است نه از اغیار. این معنی ذوقی است در عبارت دشوار گنجد.

💡 رجال و مشاهیر آشتیان نوشتهٔ صادق حضرتی، نشر الماس، چاپ اول ۱۳۸۲، صفحه ۳۰۹.

💡 بعد از برگزاری کنگره بدون حضور رسانه ها در تاریخ ۶ مهر ۱۳۹۷ و انتخاب شورای مرکزی جدید، الیاس حضرتی به عنوان قائم مقام دبیر کل انتخاب شد.

💡 حضرتی که مجمع درس و بحث بود. بقعه ذکر و فکر شد و خلوتی که خاص ظرفا بود وقف عرفا گردید. علم و عمل در میان آمد بحث و جدل از میانه برخاست. نامة شوق فرو خواند، خامة مشق فرو ماند. آتش وجد و طرب دفتر فن ادب بسوخت؛ غلغل ارشاد و هدایت رونق انشاد و روایت ببرد.

💡 در هر نوع حضرتی طرواتی و در هر لقمه لذتی و حلاوتی، هالات کاسات سکبا چون بدر درصدر جای گرفته و چشمه خورشید از صفای آن تیره شده و دیده در آن سکباج خیره گشته.