جندی

جندی. [ ج ُ ] ( ع ص نسبی ) منسوب به جند. لشکری. ( منتهی الارب ). سرباز. ( آنندراج ). فردی از لشکر. ( اقرب الموارد ). سپاهی. || زنی روسپی که درمیان لشکریان بکار میپرداخت. ( فرهنگ فارسی معین ).

(جُ ) [ معر - فا. ] (ص نسب ) ۱ - لشکری، سپاهی. ۲ - زنی روسپی که در میان لشکریان به کار می پردازد.

سپاهی، لشکری.

( صفت ) ۱- لشکری سیاهی.۲- زنی روسپی که در میان لشکریان بکار می پرداخت.

[ویکی فقه] جندی (ابهام زدایی). جندی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • باباکمال جندی، صوفی بزرگ سلسله کبرویه • مؤیدالدین بن محمود جندی، عارف و شاعر قرن هفتم• محمد بن یوسف جندی، فقیه شافعی و مورخ یمنی قرن هشتم
...

معرب
لشکری، سپاهی.
زنی روسپی که در میان لشکریان به کار می‌پردازد.

💡 مذهب مردم منطقه اسفزار شیعه و از نوع اثنی عشری است که با زبان فارسی و با گویش بیرجندی سخن می‌گویند.

💡 زبان دهر به نسل خجندیان خبر است که خیر باد به نسل بقا، زبان خجند

💡 ضیا الدین خجندی شاعر معاصر شمس خاله هم او را در ابیاتی مدح گفته و سخنان فصیح و خط زیبای او را ستوده‌است.

💡 افکار جاوید محمد (ص) کتابی از محمدعلی لاهوری با ترجمهٔ محمد ابراهیم آیتی بیرجندی است که در سال ۱۳۳۵ منتشر و برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.

💡 گویی‌ام هردم که بیرون شو کمال از شهر ما این سمرقندی گریه‌های خجندی تا به کی

💡 دکتر تقی وحیدیان کامیار، محقق و استاد دانشگاه جندی شاپور اهواز و دانشگاه فردوسی مشهد، در این زمینه اظهار می‌دارد: