جلدی

جلدی. [ ج ِ ] ( ص نسبی ) پوستی.
- امراض جلدی؛ بیماری های پوستی. ( از یادداشت های دهخدا ).
جلدی. [ ج َ ] ( حامص ) چستی. جلادت. ( از یادداشت های دهخدا ). جلادة. ( دهار ). شجاعت. دلاوری. ( از یادداشت های دهخدا ). تیزی. گرمی. ( از آنندراج ). صرامت:
یکی سخت پیمان ستد زو نخست
پس آنگه به جلدی ره چاره جست.فردوسی.جلدی و مردی همی پدید کنی
تنگدلی غمگنی ز بی عملی.ناصرخسرو ( دیوان ص 444 ).می رباید ز غایت جلدی
از میان دو چشم ابرو را.باقر کاشی ( از آنندراج ).رجوع به چستی شود.
- امثال:
آفتاب به زردی افتاد، تنبل به جلدی افتاد. ( از امثال و حکم دهخدا ج 1 ص 37 ).
جلدی. [ ج َ ] ( ص نسبی )منسوب است به جلدبن سعد العشیرة. ( انساب سمعانی ).

(جَ ) [ ع - فا. ] (حامص. ) چالاکی، چستی.
(جِ ) [ ع - فا. ] (ص نسب. ) بیماری های پوستی.

( صفت ) منسوب به جلد پوستی امراض جلدی.

بیماری‌های پوستی.
چالاکی، چستی.

💡 جلدی کوشش ز سیل و خوش عنانی از نسیم تندی پویش ز برق و گرم تازی از شرار

💡 گفت یا رب جلدی آن را کاین زمان بر سرم اندازی این سقف گران

💡 و علی بن ابی طالب (ع) گفت:یا لیت امی لم تلدنی و یا لیت السّباع مزّقت جلدی و لم اسمع بذکر جهنّم.

💡 ازین سبب شده اکنون بر جبان و شجاع سپهر شهره به جلدی زمین به کسلانی

💡 که جلدی زیرکی را گفت من پالانیی دارم ازین تیزی و رهواری چو باد و ابر نیسانی