تمنایی

💡 هر کسی را ز لبت خشک تمنایی هست من خود این بخت ندارم که زبانم باشد

💡 هست هرکس را تمنایی به دهر وصل او عاشق تمنا می‌کند

💡 خوشا دلی که اثیرش کند تمنایی خوشا سری که توان کرد صرف سودایی

💡 با دل بی آرزو بر دل گرانم یار را آه اگر می بود در خاطر تمنایی مرا

💡 با دل بی آرزو، بر دل گرانم یار را آه اگر می‌بود در خاطر تمنایی مرا

💡 گاه جان را در تک و پویی نگر گاه دل را در تمنایی ببین

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعر اغلب از تمنایی سوزناک برای رسیدن به معشوق یا رسیدن به مقام عرفانی و حقیقت مطلق سخن بسیار می‌گوید.

💡 او با نگاهی لبریز از تمنایی عمیق به افق‌های دور خیره شده بود، گویی در انتظار وقوع اتفاقی غیرمنتظره در زندگی خود نشسته است.

💡 آنچه در قلب او پنهان بود، یک تمنایی بی‌پایان برای رسیدن به عدالت و صلح پایدار در میان تمامی ملت‌های بزرگ جهان بود.