تمنایی

{optative} [زبان شناسی] صورتی از فعل که برای بیان آرزو و دعا به کار می رود

صورتی از فعل که برای بیان آرزو و دعا به کار می‌رود.

💡 هر کسی را ز لبت خشک تمنایی هست من خود این بخت ندارم که زبانم باشد

💡 هست هرکس را تمنایی به دهر وصل او عاشق تمنا می‌کند

💡 خوشا دلی که اثیرش کند تمنایی خوشا سری که توان کرد صرف سودایی

💡 با دل بی آرزو بر دل گرانم یار را آه اگر می بود در خاطر تمنایی مرا

💡 با دل بی آرزو، بر دل گرانم یار را آه اگر می‌بود در خاطر تمنایی مرا

💡 گاه جان را در تک و پویی نگر گاه دل را در تمنایی ببین