ترکی

ترکی. [ ت ُ ] ( ص نسبی ) منسوب است به ترک. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( شرفنامه منیری ). منسوب به ترک که طایفه مشرقی و از کفار می باشند و جمعی ازآنها اسلام پذیرفته اند. ( انساب سمعانی )

(تُ ) (ص نسب. ) ۱ - ترک بودن. ۲ - کنایه از: سفید و زیبا بودن.

( صفت ) ۱- منسوب به ترک. ۲- زبان ترکان ۳- آواز دوم از اصول در موسیقی قدیم که آنرا بحر ترک نیز گویند.
محمد معاویه بن محمود بن محمد بن مصطفی بن حسین بن بابا محمد تونسی حنفی رئیس العلمائ بتونس بود مردی عالم و متکلم متوفی ۱۲۹۴ ق.

تُرْکی
از گروه زبان های آلتایی غربی، مشتمل بر ترکی ترکیه، آذربایجانی، ترکمنی، قزاقی، قرقیزی، باشقیری، ازبکی، تاتاری، و اویغوری.

💡 می تواند کرد زائل ضعف از ترکیب کاه می تواند برد صفرا را ز طبع کهربا

💡 عطار مگر روزی ترکیش بود درسر کامروز به عشق اندر هندوی تو می‌بینم

💡 محض عشوه است مر تو را ترکیب وز کرشمه است مر تو را اندام