خرامیده

خرامیده. [ خ َ دَ / دِ ] ( ن مف ) بناز و تکبرراه رفته. با ناز ره سپرده. با تکبر راه طی کرده.

(خَ دِ ) (ص مف. ) به ناز و تکبر و زیبایی و وقار رفته.

(اسم ) بناز و تکبر و زیبایی و وقار رفته

به ناز و تکبر و زیبایی و وقار رفته.

💡 بر سر دست خرامان سوی خاکت بردند نازنین پای تو گامی نخرامیده هنوز

💡 تو در چمن دولت و در باغ وزارت چون ابر خرامیده و چون سرو چمیده

💡 ای در سرای کسب خرامیده مردوار از هفت خوان گذشته و در هشت خوان شده

💡 چو سرو ناز خرامیده ای میان چمن نظر ز روی عنایت به ما نکردی هیچ

💡 باز خرامیده سوی قبهٔ اسلام وز تو هدی قدر و اقتدار گرفته

💡 ندانم ‌کجا رفتم از خویش بیدل به یاد خرامی خرامیده بودم