جز جگر

جزجگر. [ ج ِزْ زِ ج ِ گ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) در تداول عامه، نفرینی است. و با زدن و زده ترکیب شود: الهی جزجگر بزنی. ( یادداشت مؤلف ).

💡 به عمری در کفم یاری نیاید ور آید جز جگرخواری نیاید

💡 تا نشد چون نافه خون، دل بوی دلجویی نیافت جز جگر خونی ازین وادی کسی بویی نیافت

💡 خیالت، گر به مهمان من آید دلم را جز جگر مهمان نباشد

💡 نمک و حسن جمال تو که رشک چمن است در جهان جز جگر بنده نمکسود نکرد

💡 جز جگری نخورده‌ای بر سر خوانچهٔ زر برآیدت عمر تو می‌خورد تو هم در غم خوانچهٔ زری

💡 تو ز شادی و خرمی برخور که من از تو به جز جگر نخورم

💡 دلا خواری کش و تن در قضا ده چو قسمت جز جگر خواری نداری