جان اوبار

جان اوبار. [ اَ / اُو ] ( نف مرکب ) جان اوبارنده. جان فروبرنده. بلعکننده جان.

(اَ یا اُ ) (ص فا. ) بلع کنندة جان، جان گیر.

نابودکنندۀ جان، جان ستان.

( صفت ) بلع کنند. جان جانگیر زهرجان اوبار.

بلع کنندة جان، جان گیر.

💡 هر درستی که بود ازو بشکست لشکر دین بنازجان اوبار

💡 بمهر جان افزائی بکینه جان انجام بدست جان انگیزی بدشنه جان اوبار

💡 همه بر بادپای گشته سوار کوه آهن تنند و جان اوبار

💡 بزرگوارا از دوری تو بر تن من شدست هر سر مو اژدهای جان اوبار

💡 رود زَخمّ کمانش خدنگ جان اوبار چنانکه زخم شیاطین رود زچرخ اثیر

💡 به زیر زخم تو پران عقاب عمر شکر به پیش رخش تو تازان نهنگ جان اوبار