خرقه باز

خرقه باز. [خ ِ ق َ / ق ِ ] ( نف مرکب ) صوفی که با خرقه بوجد و حال آید و بدست افشانی و پایکوبی مشغول شود:
زند زردشت نغمه ساز بر او
مغ چو پروانه خرقه باز بر او.نظامی.

( ~. ) (ص. ) (کن. ) عاشق، شیدا، مرید.

صوفی که با خرقه بوجد و حال آید و بدست افشانی و پایکوبی مشغول شد.

(کن.)
عاشق، شیدا، مرید.

💡 تا به حقیقت نکشید آن مجاز باز نیامد به سر خرقه باز

💡 غنچه را بر سماع بلبل مست وقت خوش گشت و خرقه بازی کرد

💡 بگو تا دمی خرقه بازی کنم به می دلق خود را نمازی کنم

💡 چو مستتر شود آن روح خرقه باز شود کلاه و سر بنهد ترک این قبا گوید

💡 پسر را گفت پیری خرقه بازی ترا این نکته باید حرز جان کرد

💡 مدهید ای حریفان می عشق جز به ایشان که به وقت خرقه بازی نکنند سرگرانی