شگرد. [ ش ِ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) در خراسان به معنی دفعه و نوبت است. ( از یادداشت مؤلف ). || به معنی طرح کار هم هست: شگرد کارش را کشید. ( یادداشت مؤلف ). روش کار و فنی است که بیش از هر فن دیگر زیرچاق انسان باشد، چنانکه گویند: فلان پهلوان در کشتی شگردش کنده کشیدن یا لنگ بستن است. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ). || تمرین.
(ش گِ ) (اِ. ) روش، راه، طریقه، طرز.
روش، طریقه، فن و طرز عمل.
روش، طریقه، فن وطرزعمل
( اسم ) روش راه طریقه طرز: فلانی شگردش این است که...
شگرد (برنامه نویسی رایانه ای). یک شِگِرد ( به انگلیسی: Method ) یا مِتُد در برنامه نویسی شیءگرا، یک «رویه» مرتبط با «یک پیام و یک شیء» است.
یک شیء از «داده» و «رفتار» تشکیل داده شده است: «داده» ویژگی آن شیء را نمایش می دهند و «رفتارها» توسط ««شگردها»» نمایان می شوند. برای مثال شیء «پنجره» می تواند شگردهایی مثل «بازکردن» یا «بستن» داشته باشد، که حالت آن ( آیا در هر لحظه زمانی باز یا بسته است ) یک ویژگی است. یک «واسط »تعیین می کند که چگونه یک شیء توسط هرکدام از مصرف کنندگان متنوع اش باید استفاده شود.
در برنامه نویسی مبتنی بر کلاس، شگردها در یک کلاس تعریف می شوند، و اشیاء نمونه هایی از کلاس ها هستند.
توانمندی «رونویسی» و «پوشاندن» دو ویژگی متمایز کننده اصلی بین صدازدن شگرد و رویه است.
یکی از مهمترین قالبیت های یک شگرذ، توانمندی رونویسی شگرد ( به انگلیسی: Method overriding ) است: یعنی یک نام مشابه ( مثل مساحت ) را می توان برای چندین نوع متفاوت از کلاس استفاده کرد. این موضوع به اشیای ارسال کننده امکان فراخوانی رفتارهایی را می دهد، که پیاده سازی آن رفتارها به شیء گیرنده محول شده است. برای مثال، یک شیء می تواند یک پیام «مساحت» رابه شیء دیگر ارسال کند، و آنچه رخ می دهد آن است که فرمول مناسب، براساس آنکه شیء گیرنده یک «مستطیل»، «دایره»، یا «مثلث» یا غیره است، فراخوانی می شود.
شگردها یک واسط تهیه می بینند که دیگر کلاس ها از آن استفاده می کنند تا به ویژگی های یک شیء دسترسی یابند، یا آن را دستکاری کنند؛ به این موضوع پوشاندن ( به انگلیسی: encapsulation ) می گویند.
روش، راه، طریقه، طرز.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تفاوت پایهای میان آن و نشانههای کلان رستاخیز، اندازه فاصلهای است که تا خود فرشگرد به درازا میکشد.
💡 بهآذین در عرصهٔ نمایشنامه نویسی هم قلم آزمود. نمایشنامهٔ کاوه (۱۳۵۵) گویای حدیثی باستانی با بیان و شگردهای هنری معاصر است.
💡 این روستا در دهستان کلاشگرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۸ نفر (۵۲خانوار) بودهاست.
💡 این روستا در دهستان کلاشگرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۹خانوار) بودهاست.
💡 «تمام شگردهایی که برای سبک همینگوی برشمرده شد، در این داستان (وقتی از عشق حرف میزنیم...) بهکار گرفته شده، با همان قدرتی که در کارهای همینگوی هست. اما در عین حال یک تفاوت، یا بهتر، یک ویژگی نیز در این داستان هست که آن را از کارهای همینگوی متمایز و -به گمان نگارنده- برتر میکند.»
💡 تیموریان: تیمور، حامی بزرگ انواع هنرها بود. او علاقه بسیاری به سنگهای رنگی و روکشهای فلزی داشت و این ویژگی او باعث شد که این نقش و نگار و شگردها برای دورههای دیگر (صفوی و قاجار) زنده بمانند. در زمان مغول و تیموریان، موهای آرایش شده با جواهرات برای زنان و نیم تاجهایی از جواهر برای مردان در میان اعیان و اشراف، پر کاربرد بودهاست.