زهدان

زهدان. [ زِ ] ( اِ مرکب ) بچه دان و قرارگاه نطفه باشد و به عربی رحم گویند. ( برهان ). رحم که قرارگاه نطفه باشد. ( غیاث ) ( آنندراج ). بچه دان. ( آنندراج ). بچه دان که عبارت از رحم باشد. ( فرهنگ رشیدی ). رحم. ( ترجمان القرآن ). زاقدان. ( شرفنامه منیری ). جایی در شکم مادر که بچه در آن قرار دارد. بچه دان. رحم. ( فرهنگ فارسی معین ). بچه دان و اتون و رحم و قرارگاه نطفه. ( ناظم الاطباء ). عضو عضلانی مجوفی که در داخل لگن خاصره قرار دارد و جنین در آن تکامل پیدا می کند. زهدان انسان گلابی شکل و بطول 7 و 8 سانتیمتر است. سر باریک این عضو در پایین به مهبل متصل است و قسمت بالای آن بوسیله دو لوله که راه عبور تخمهاست به تخمدان مربوط می گردد. رحم در طی حاملگی با ازدیاد فشار داخلی بزرگ میشود و حجم آن بحدی می رسد که بتواند جنین، جفت، و کیسه جنین را در خود جای بدهد. پس از وضع حمل در طی چند روز رفته رفته به حجم عادی خود بازمی گردد. ( از دائرة المعارف فارسی )

(زِ ) (اِمر. ) بچه دان.

= رَحِم

بچه دان، رحم، جای بچه درشکم زن یاحیوان ماده
( اسم ) جایی در شکم مادر که بچه در آنجا قرار دارد بچه دان رحم.

رجوع شود به:رحم

💡 زهدان شدست شکل دهانم چو کام تیر کابکار فکر را بحقیقت چو مادرم

💡 که کلک نگارنده بر جای نطفه کشد صورتش را به دیوار زهدان

💡 بی‌رضایش نطفه در زهدان اگر گردد جنین باز زی پشت پدر برگردد از زهدان مام

💡 تا ز زهدان جهان همچو جنینت نبرم در جهان خرد و عقل تو را جا نکنم

💡 بنفشه زگیسو بیفشاند مشک شکوفه به زهدان بپرورد قند