خیلی بزرگ

خیلی بزرگ (فیلم ۱۹۳۲). خیلی بزرگ ( انگلیسی: So Big ) درام پیشاکدی ست به کارگردانی ویلیام ولمن و با بازیگری باربارا استنویک. فیلمنامه ی فیلم را گراب الکساندر و رابرت لرد بر اساس رمانی ( ۱۹۲۴ ) با همین عنوان که نوشته ی ادنا فربر و برنده ی جایزه ی پولیتزر است، نگارش کردند.
خیلی بزرگ دومین اقتباس سینمایی این رمان است. پیش از آن در سال ۱۹۲۴ فیلم صامتی با همین عنوان به کارگردانی چارلز برابین و بازیگری کولن مور ساخته شد. اقتباسی نیز در سال ۱۹۵۳ به کارگردانی رابرت وایز و بازیگری جین وایمن ساخته شد.
سلینا پیک پس از مرگ مادرش به همراه پدرش، سیمئون، به شیکاگو می روند تا او مدرسه اش را در آنجا تمام کند. پدرش کشته می شود، و او که بی پول مانده با کمک دوستش جولی همپل کار معلمی را در اجتماعی هلندی پیدا می کند.
• باربارا استنویک در نقش سلینا پیک دی جانگ
• جرج برنت در نقش رولف پوول
• دیکی مور در نقش ( بچگی ) درک دی جانگ ( خیلی بزرگ )
• بت دیویس در نقش دوشیزه دالاس اومارا
• ما مدیسون در نقش جولی همپل
• هاردی آلبرایت در نقش ( جوانی ) درک دی جانگ ( خیلی بزرگ )
• آلن هیل سینیور در نقش کلاس پوول
• لان پاف

enorme

💡 ، ترتیبی را نشان می‌دهد که داده‌ها به ترتیب مشاهده‌شدن، ثبت گشته اند، و اغلب فرض بر این است که این مقدار خیلی بزرگ نیست. یکی از شرایطی که در آن این مقدار بزرگ می‌شود، زمانی است که مشاهدات بخشی از یک سری زمانی باشند.

💡 ذرات پر انرژی نیز ممکن است شعاع مسیر خیلی بزرگ داشته باشند و نمی توانند در یک محفظه نسبتاً کوچک اندازه گیری شوند و از این طریق مانع از تخمین دقیق حرکت می شوند.با توجه به این مسائل، محفظه های حباب تا حد زیادی جای خود را به محفظه های سیمی داده اند که امکان اندازه گیری انرژی ذرات در همان زمان را دارند.

💡 از الگوریتم کاپراسمیت-وینوگراد نمی توان در عمل استفاده کرد، زیرا ضریب ثابت آن بسیار بزرگ است و فقط برای ضرب ماتریس‌های خیلی بزرگ می‌توان از آن استفاده کرد که سخت افزارهای امروزی قابلیت پردازش آن‌ها را ندارند.

💡 خیلی بزرگ انتخاب شود، نرخ پذیرش بسیار پایین خواهد بود؛ چرا که نمونه‌های پیشنهادی احتمالاً در نقاطی از دامنهٔ چگالیِ احتمال خواهند افتاد که مقدار احتمال بسیار پایینی دارد و بنابراین

💡 اتاق ایمز یکی از مشهورترین نمونه‌های خطای ذهنی (خطای دید) است. این اتاق را یک متخصص چشم آمریکایی به نام آلبرت ایمز در سال ۱۹۳۴ اختراع کرد. دیوارها، سقف و کف اتاق ایمز در زاویه‌های گوناگونی به طرف یکدیگر متمایل شده‌اند که هرکدام از زاویه‌ها خیلی بزرگتر یا خیلی کوچکتر از ۹۰ درجه هستند.

💡 جهت درمان در اکثریت موارد جراحی لازم است و با انجام کوتاژ حفره و سپس درمان آنتی‌بیوتیک ادامه می‌یابد اگر حفره خیلی بزرگ باشد باید محل خالی آن را با استخوان‌های اسفنجی پر نمود.