خونخواهی

خونخواهی. [ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) طلب انتقام از جهت ریخته شدن خون کسی. ( از ناظم الاطباء ). طلب خون کسی کردن. طلب ثار. ( یادداشت مؤلف ):
هر که زین شغل یافت آگاهی
کآمد آن شیر دل بخونخواهی.نظامی.مختاربن ابی عبیده ثقفی بخونخواهی حسین بن علی علیهماالسلام برخاست. ( روضةالصفا ).
درد این می کشدم گر چه چنین بی دردم
زنده بگذاشته و دعوی خونخواهی نیست.واله هروی ( از آنندراج ).به محشر دامنش از بهر خونخواهی نمیگیرم
هوس دارم که ننمایم بمردم قاتل خود را.اسماعیل منصف تهرانی.

(خا ) (حامص. ) انتقام، کینه جویی.

به انتقام خون کسی که کشته شده قاتل او را کشتن یا خواهان مجازات او شدن.

انتقام کینه خواهی.

انتقام، کینه جویی.

💡 به خونخواهی عنانت را که گیرد آفتاب من عجب گر روز محشر هم رسد دستی به دامانت

💡 گروهی از شوالیه‌ها به دنبال خونخواهی ارباب خود از وزیری فاسد که با دسیسه چینی وی، به فرمان امپراتور کشته شده‌است.

💡 پنجه خونخواهی مرغان ناحق کشته است آنچه نامش بهله این نازک میانان کرده‌اند

💡 خون فرهاد محال است که پامال شود که به خونخواهی او بسته کمر هر رگ سنگ

💡 ازپی خونخواهی خود زآن بت گلگون قبا سر ز خاک آرد برون صد کشته خونین کفن