پوینت

نقطه، امتیاز، مورد

پوینت ( به انگلیسی: Point ) با سرواژه " pt " یکای اندازه گیری استاندارد در حروفچینی و کوچکترین زیرمجموعهٔ فرعی واحد طول پیکا می باشد. واحد اندازه گیری پوینت فراگیرترین و پرکاربردترین واحد اندازه گیری برای اندازهٔ حروف چاپی و نرم افزارهای نشررومیزی است.
هر پوینت برابر با ۰٫۳۵۲۵ میلی متر یا معادل ۰٫۰۱۳۸۳ اینچ است. به عبارتی هر ۱۲ پوینت معادل ۱ پیکا و هر ۷۲ پوینت معادل ۱ اینچ می یاشد و تقریباً هر ۳ پوینت معادل ۱ میلی متر می شود. این اندازه ها برای پوینت آمریکایی - انگلیسی است که از سال ۱۸۸۶ در آمریکا و از سال ۱۸۹۸ در بریتانیا متداول گشت.
پوینت دیدو یا پوینت فرانسوی هم اکنون در نشر رومیزی کاربرد گسترده تری پیدا کرده و تقریباً مورد قبول همگان است. پوینت دیدو برابر ۰٫۳۷۵ میلی متر است که در سیستم های حروفچینی امروزی آن را برابر ۰٫۴ میلی متر در نظر گرفته اند.
وقتی پوینت حروفی را مشخص می کنند در واقع اندازه حروف را معین کرده اند؛ این اندازه حدفاصل حد زیرین تا حد زبرین حروف طراحی شده در یک مجموعهٔ کامل حروف چاپی است.
در سیستم حروفریزی فلزی قدیمی، حروف در اندازه های ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۲، ۱۳، ۱۸، ۲۰، ۲۴، ۳۶، ۴۲، ۴۸، ۶۰ و ۷۲ پوینت ریخته و تهیه می شد؛ در نرم افزارهای گرافیکی اولیه هم همین اندازه ها برای قلم های رایانه ای رایج بود، حال آنکه در نشر رومیزی کنونی و حروفچینی رایانه ای با استفاده از حروف پست اسکریپت، حروف در هر اندازه ای قابل دسترسی و انتقال برای چاپ است.
درصنایع کاغذسازی یک پوینت برابر یک هزارم اینچ است.

پوئَنت (pointe)
(در فرانسوی به معنیِ «نوکِ کفش») در باله، به نوکِ پنجۀ پا اطلاق می شود. رقصنده ای که می رقصد، وزنِ خود را به روی نوکِ پنجۀ پایش انتقال می دهد. این انتقال با پوشیدنِ کفشِ مخصوصی میسر شده است که ماری تالیونی، رقصندۀ ایتالیایی، در ۱۸۳۲ آن را ساخت.

پنت
(چاپ و نشر): واحد اندازه‌گیری در حروف‌چینی و صفحه‌بندی که بیشتر برای تعیین اندازه حروف به کار می‌رود و اندکی کمتر از چهار میلی‌متر است.