پارتیشن

(ش ِ ) [ انگ. ] (اِ. ) دیواری ثابت یا متحرک و نازک برای تقسیم کردن اتاقی بزرگ به بخش های کوچک تر، دیوارک. (فره ).

پارتیشن (Partition)
بخش منطقی از حافظه یا دستگاهی ذخیره کننده که مانند یک بخش فیزیکی مستقل عمل می کند؛ در برنامه نویسی پایگاه داده ها، بخش فرعی از جدول یا فایل یک پایگاه داده ای.

دیواری ثابت یا متحرک و نازک برای تقسیم کردن اتاقی بزرگ به بخش‌های کوچک تر، دیوارک. (فره)

💡 تنها یکی از افرازهای اولیه می‌تواند فعال باشد. زمانی که رایانه روشن می‌شود، از بین پارتیشن‌های اولیه سراغ پارتیشن فعال می‌رود تا سیستم‌عامل راه‌اندازی شود.

💡 برای پارتیشن‌ها می‌توان مانند ساختمان‌های بتونی از انواع آجر یا قطعات گچی یا چوبی و سفال‌هایی تیغه‌ای استفاده نمود. درهرحال جداکننده‌ها می‌باید از مصالح سبک انتخاب شود. در بعضی کشورها برخلاف کشور ما برای اتصال قطعات از جوش استفاده نکرده بلکه بیشتر از پرچ یا پیچ و مهره استفاده می‌نمایند. البته برای ستون‌ها نیز می‌توان به‌جای تیرآهن از نبشی یا ناودانی استفاده نمود.

💡 به‌طورکلی منظور از ساختمان فلزی ساختمانی است که ستون‌ها و تیرهای اصلی آن از پروفیل‌های مختلف فلزی بوده و بار سقف‌ها و دیوارها و جداکننده‌ها (پارتیشن‌ها) به‌وسیله تیرهای اصلی به ستون منتقل‌شده و وسیله ستون‌ها به زمین منتقل گردد.

💡 اجزای اصلی مورد نیاز برای دستیابی به الکترولیز یک الکترولیت، الکترودها و یک منبع انرژی خارجی هستند. یک پارتیشن (مثلاً یک غشای تبادل یونی یا یک پل نمک ) اختیاری است تا از انتشار محصول ها در مجاورت الکترود مقابل جلوگیری کند.

💡 تابع پارتیشن یک کمیت بسیار مهم می‌باشد که ویژگی‌های آماری یک سیستم در حال تعادل را رمز می‌کند و می‌توان از آن برای حل مسئله پیشین استفاده نمود. هرچند که تلاش برای محاسبه تابع پارتیشن از تعریف آن، چندان عملی نیست؛ بنابراین برای حل دقیق یک سیستم فیزیکی باید شکل مشابهی از تابع پارتیشن را برای آن سیستم فیزیکی خاص پیدا کنیم که محاسبه آن به اندازه کافی ساده باشد.

💡 توزیع حل بین دو فاز شرط تعادل است که توسط تئوری پارتیشن شرح داده شده‌است. این دقیقاً اساس چگونگی حرکت آنالیت از آب به یک لایه آلی است.