قیامت

قیامت. [ م َ ] ( ع مص ) برانگیخته شدن پس از مرگ. ( فرهنگ فارسی معین ). قائم شدن و روز قیامت را بهمین جهت قیامت گویند که در آن وقت مردگان زنده شوند و قیام کنند. ( از آنندراج ). || ( اِ ) یوم فزع اکبر. روز جزا. یوم الدین. یوم الحساب ( روز شمار ). رستاخیز. رستخیز. یوم النشور. یوم المشهور. یوم التغابن. روزحشر. صاخة. قارعه. حاقه. غاشیه. ( منتهی الارب ). ساعة. ذکری. قیامت با لفظ افتادن، افکندن، برخاستن، بر چیزی رفتن، آوردن مستعمل است. ( آنندراج )

(مَ ) [ ع. قیامة ] (اِ. ) ۱ - روز رستاخیز. ۲ - آشوب و فتنه.

۱. برانگیخته شدن پس از مرگ.
۲. (اسم ) [مجاز] رستاخیز.
۳. (اسم ) هفتاد وپنجمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۴۰ آیه، لااقسم.
۴. (صفت ) [عامیانه، مجاز] شلوغ.
* قیامت کردن: (مصدر لازم ) [عامیانه، مجاز] شور و غوغا کردن، هنگامه برپا کردن.

سوره ۷۵ قر آن مکیه تعداد آیات ۴٠
رستاخیز، برانگی ته شدن پس ازمرگ
۱ - ( مصدر ) قایم شدن برانگیخته شدن پس از مرگ ۲ - ( اسم ) روز رستاخیز: سویدای دل من تا قیامت مباد از عشق و سودای تو خالی. ( حافظ ۳۲۶ ) یا اهل قیامت. همه مردم که در روز رستاخیز در عرصه محشر گرد آیند: خیمه ای کایمن شوند اهل قیامت ز آفتاب گر کسش در عرصه محشر زند روز شمار. یا قیامت صغری. مرگ مقابل قیامت کبری. یا قیامت کبری. روز رستاخیز و حشر اجساد مقابل قیامت صغری ۳ - آشوب فتنه غوغا ۴ - هر چیز عالی و فاخر: اینکه تو داری قیامت است نه قامت وین تبسم که معجز است و کرامت.

(در لغت به معنای برپا خاستن) روزی که مردگان از قبر برمی خیزند. این کلمه ۷۰بار در قرآن ذکر شده و جمع آیات مربوط به قیامت و آخرت و حساب و کتاب و حیات اخروی، حدود ۱۷۰۰ آیه، یعنی قریب یک سوم قرآن است. برخی از نام های دیگر این روز بزرگ که در قرآن آمده، عبارت اند از یوم فزع اکبر، یوم الجزاء، یوم الدین، یوم الحساب، یوم التّغابُن، یوم الحَسره، یوم الفَصل، حشر، صاخّه، قارعه، حاقّه، ساعة، غاشیة، ذکری و بعث. اعتقاد به قیامت یکی از اصول دین اسلام است و باید هر کسی از هم اکنون خود را برای آن روز، که نتیجۀ اعمال همگان در آن آشکار می گردد، مهیا سازد. دمیدن صور از مقدمات وقوع روز قیامت است که در انعام، ۷۳؛ بقره، ۲۱۰؛ کهف، ۴۸، ۹۹، ۱۰۰؛ طه، ۱۰۵ تا ۱۰۷ و چند سورۀ دیگر بیان شده است. حدود ۵۰ آیه از آیات قرآن دربارۀ وقایع و حوادثی است که در روز قیامت اتفاق می افتد (ازجمله حج، ۱، ۲؛بقره، ۴۸، ۱۲۳، ۲۵۴؛ آل عمران، ۱۰۶، ۱۴، ۴۲؛ مائده، ۱۱۵؛ انعام، ۱۵؛ اعراف، ۵۳: یونس، ۵۴؛ هود، ۳، ۱۰۴ تا ۱۰۶). مردم در روز قیامت سه گروه هستند: نیک بختان، نگون بختان و پیشی گیرندگان (واقعه، ۷ـ۱۰). در قرآن به گواهی دادن اعضا دربارۀ گناهکاران نیز اشاره شده است (یس، ۶۵؛ نور، ۲۴؛ فصلت، ۲۰ تا ۲۳). در حدود ۲۰۰ آیه از قرآن به پاداش و کیفر اعمال نیک و بد در دنیا و آخرت تصریح شده است. نیز ← معاد؛ آخرت

💡 دم ز قیامت ارزنم قامت خود بمن نما فتنه چگونه میشود خیز بیا که همچنین

💡 آقایان با این رویکردتان مدتی به اسلام ضربه می‌زنید اما بعد تشیع را چنان می‌کنید که تا قیامت قد علم نخواهد کرد.

💡 نام این سوره از آیه دوم آن گرفته شده که سخن از «حشر» یعنی اجتماع یهود برای کوچ کردن از مدینه یا حشر مسلمین برای بیرون راندن آنها به میان آمده است، و از اینجا روشن می‌شود که این حشر ارتباطی با حشر در قیامت ندارد.

💡 سوره فجر را در هر نماز واجب و نماز مستحب بخوانید که سوره حسین بن علی است، هرکس آن را بخواند با حسین بن علی در قیامت در درجه او از بهشت خواهد بود.