فردخانه

فردخانه. [ ف َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) از: فرد عربی به معنی یگانه و تنها + خانه. ( حاشیه برهان چ معین ). خانه ای باشد که مردم غریب از راه رسیده در آنجا فرودآیند. || خلوت را نیز گویند و آن خانه ای باشد که در خانقاه سازند یعنی چله خانه و آن خانه کوچکی باشدکه مردم در آن به چله نشینند. ( برهان ):
هر بیان آفتاب برهانی
هر سخن فردخانه جانی.سنائی.

(فَ رْ دْ. نِ ) [ ع - فا. ] (اِ. ) خلوت خانه، چله خانه، اطاقی در خانقاه برای چله نشستن.

۱. (تصوف ) اتاقی در خانقاه که کسی در آنجا به چله می نشیند، چله خانه.
۲. [قدیمی] خلوت خانه.

۱ - خانه ای که غریبان در آنجه فرود می آمدند ۲ - اطاقی که در خانقاه اختصاص بچله نشستن داشت چله خانه.

{sanctum} [باستان شناسی] مکانی که فرد در آن می تواند با آرامش به مراقبه بپردازد

خلوت خانه، چله خانه، اطاقی در خانقاه برای چله نشستن.

💡 هر بیان آفتاب برهانی هر سخن فردخانهٔ جانی