شادمان

شادمان. ( ص مرکب، ق مرکب ) ( از: شاد + مان، بمعنی شادمنش ). ( فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ص 73 ). مسرور. فرحناک. ( شعوری ). خوشحال و شاد. ( فرهنگ نظام ). خرم. خوش. خوشوقت. شادان. شادانه. مرح. نشیط. ناشط. مسرور. بهیج. مبتهج. فَرِح

۱ - (ص مر. ) شاد، شادان، خوشحال. ۲ - (ق. ) از روی شادی با خوشحالی.

۱. شاد و خوشحال، خوش و خرم.
۲. (قید ) [قدیمی] با شادی و خوشحالی.

خوشحال، خوش وخرم
۱ - ( صفت ) شاد شادان خوشحال. ۲ - از روی شادی باخوشحالی.
دیهی است از دهستان کهنه بخش جغتای شهرستان سبزوار واقع در ۳٠ هزار گزی باختر جغتای سر راه مالرو عمومی جغتای به شریف آباد در دامنه کوه آب و هوای آن معتدل سکنه آن ۸۹ تن است.

اسم: شادمان (پسر) (فارسی) (تلفظ: šād (e) mān) (فارسی: شادمان) (انگلیسی: shadman)
معنی: شاد، خوشحال و مسرور، ( در حالت قیدی ) با شادی و خوشحالی، شادمانه، خوشحال، مسرور، نام برادر شیرویه، پسر خسروپرویز پادشاه ساسانی

💡 خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوری چه جای غم که ز هر شادمان گرو ببری

💡 از وی که با عنوان رامش دهندهٔ آریایی‌ها نیز خوانده می‌شود، در ریگ‌ودا به عنوان ایزد تقسیم‌کننده شادی و شادمانی و بخت یاد شده‌است. از این ایزد همچنین گاهی به عنوان خدای باد نیز یاد شده‌است و از این روی برخی وی را با وای یا همان وایو (ایزد باد) یکی پنداشته‌اند.

💡 پدر چون نظر سوی دختر نمود چو گل شادمان غنچه اش لب گشود

💡 مردم ایران پس از برد تیم ملی فوتبال ایران مقابل تیم ملی فوتبال ولز به خیابان‌ها آمدند و به جشن پیروزی و شادمانی پرداختند.