راقد

راقد. [ ق ِ ]( ع ص ) خوابنده. ج، رُقود و رُقَّد. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خوابیده. ( ناظم الاطباء ). خفته. نائم:
یا راقد اللیل مسروراً باوّله
اِن الحوادث قد یطرقن اسحاراً.( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 224 ).

(قِ ) [ ع. ] (ص فا. ) خوابنده، خوابیده.

( اسم ) خفته خوابیده خسبیده غنوده.

خوابنده، خوابیده.

💡 یا راقدا و الجلیل یحفظه من کلّ شی‌ء یدبّ فی الظّلم‌

💡 یا راقد اللّیل مسرورا بأوّله‌ انّ الحوادث قد یطرقن اسحارا

💡 چو رد تبراقده چون گنج هنر بوکنج ویرانده که بو جزء زمانده تانیمزلر غیر عباسی

💡 احبّک یا شمس الزّمان و بدره‌ و ان لا منی فیک السّها و الفراقد

💡 آن جواهر چنان که رسم بود درفشان بر مراقد اطفال

💡 همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست که خط پشت لبت حسن مطلع ابروست