لغت نامه دهخدا
دوازده.[ دَ دَه ْ ] ( عدد، ص، اِ ) ده بعلاوه دو. اثناعشر. اثنتی عشرة. عدد بین یازده و سیزده. ( یادداشت مؤلف ). ترجمه اثناعشر که عدد معروف است. ( آنندراج ). اثنتاعشرة. ( ترجمان القرآن ).
- دوازده امام؛ ائمه اثناعشر. به عقیده اکثریت شیعه بعد از حضرت رسول ( ص ) دوازده امام یکی پس از دیگری جانشین آن حضرت بودند و آنان عبارتند از: 1- علی بن ابیطالب، ملقب به مرتضی و امیرالمؤمنین. 2- حسن بن علی، ملقب به مجتبی. 3- حسین بن علی، ملقب به سیدالشهداء. 4- علی بن الحسین، ملقب به زین العابدین. 5- محمدبن علی، ملقب به باقر یا باقرالعلوم. 6- جعفربن محمد، ملقب به صادق. 7- موسی بن جعفر، ملقب به کاظم. 8-علی بن موسی، ملقب به رضا. 9 - محمدبن علی، ملقب به محمد تقی و جواد. 10- علی بن محمد، ملقب و معروف به علی النقی. 11- حسن بن علی، ملقب و معروف به عسکری. 12-محمدبن حسن، ملقب به مهدی و مهدی موعود و امام زمان و امام عصر و صاحب الزمان و صاحب العصر است، سلام اﷲ علیهم اجمعین. ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به هر یک از امامان دوازده گانه در جای خود شود.
- دوازده امامی؛ شیعه اثناعشری. اثناعشری. اثناعشریه. آن دسته از شیعه که به وجوددوازده امام اعتقاد دارند. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به ترکیب دوازده امام و نیز ماده شیعه شود.
- دوازده برج؛ ( اصطلاح فلکی ) بروج دوازده گانه فلکی که عبارت باشند از: حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، میزان، عقرب، قوس، جدی، دلو و حوت:
خرد فراوان داری همی چرا نالی
ازین دوازده برج نگون و هفت اختر.مسعودسعد.شکل فلک دوازده برج
زین قصر دوازده دری ساخت.خاقانی.بود هفت اختر و دوازده برج
پیش او سرگشاد و درج بدرج.نظامی.رجوع به بروج شود.
- || دوازده ماه که در فارسی به ترتیب عبارتند از: فروردین، اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد، شهریور، مهر، آبان،آذر، دی، بهمن و اسفند. ( یادداشت مؤلف ).
- دوازده بهر؛ در اصطلاح نجومی تقسیم هر برج است به دوازده قسمت، انتساب هرقسمت به کوکبی و آن را اثناعشریه نیز گویند. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به اثناعشریه شود.
- دوازده جوسق؛ ( اصطلاح نجومی ) معرب دوازده کوشک است که مراد از آن، دوازده برج فلکی باشد. ( آنندراج ) ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). دوازده برج فلک. ( شرفنامه منیری ). رجوع به دوازده برج شود.
