یک کاره

تمام‌عیار، تمام، تنها

چند کاره، چندگانه

یک کاره. [ ی َ / ی ِ رَ / رِ ] ( ص نسبی ) دارای یک کار. || که یک کار از او ساخته شود. || ( ق مرکب ) در تداول زنان، جمله ای است اظهار تعجب و شگفتی را. کلمه ای است استغراب و استعجاب عملی غیرمنتظره را. مثلاً گویند: «یک کاره از خانه ات پا شدی اینجاآمدی که این را به من بگویی !» ( یادداشت مؤلف ). در تداول قید حالت است و معنی آن، بی کار بودن، کاری نداشتن، فقط برای همین کار و مانند آن می باشد. بی جهت. بی خود. یککه کار یا یککه کاره ( در تداول مردم قزوین ).

( ~. رِ ) (ص مر. ) (ق مر. )(عا. )بی - جهت، بیهوده، کار بی معنی.

(صفت ) ۱- دارای یک کار. ۲- که یک کار از او ساخته شود. ۳- بی جهت بیخود: فلان خانم یک کاره آمده بود ببیند من و شوهرش دعوا کردهام یا نه

(ق مر.)
بی - جهت، بیهوده، کار بی معنی.