یدن

پسوندیست که به آخر ریش. دستوری ملحق گردد و مصدر سازد: رسیدن دمیدن.

پسونديست که به آخر ريشه ء دستوري ملحق گردد و مصدر سازد : رسيدن دميدن.

💡 سقف‌ کوتاه فلک معرض رعنایی نیست از خمیدن علم افراشته‌ام همچو هلال

💡 درخت و گل و سبزه دیدند و آب زمین جای نخچیر و آرام وخواب

💡 پوشیدن نظر ز جهان، باز کردن است از خواب، فیض دولت بیدار می بریم

💡 که کی زندگان را کشیدن نکوست ز مرده کفن یار ز مردار پوست

💡 من آشفته دل را تا کی آخر میان خاک و خون غلتیدن از تو؟