یخ کردن

یخ کردن. [ ی َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نیک سرد شدن. ( ناظم الاطباء ). یخ بستن. بسته شدن آب و موج و مانند آن. ( از آنندراج ):
شود افسرده صاف دل ز سکون
آب یخ می کند چو استاده ست.شفیع اثر ( از آنندراج ). || سرد شدن. گرمی از دست دادن: نهار یخ کرد. غذا یخ کرد. ( یادداشت مؤلف ). || در تداول عامه، چاییدن. از دست دادن حرارت طبیعی. نفوذ کردن سرما در اندامی: پاها و دستهایم یخ کرد. || بی رونق شدن.
- بازار کسی یخ کردن؛ سرد شدن بازار او. از رونق افتادن بازار وی. ( یادداشت مؤلف ).

( ~. کَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - بسیار سرد شدن. ۲ - (عا. ) کنایه از: بسیار متعجب شدن. ۳ - وا رفتن، دمغ شدن.

( مصدر ) ۱- بسیارسرد شدن. ۲- دچارسرمای سخت گشتن. ۳- سخت متحیر و مبهوت ماندن. ۴ - وارفتن دمغ شدن ناراحت شدن براثر بیمزگی شخص ثالث.یا یخ کردن کسی. گرفتن. ۱ - کارااورونق یافتن.یا یخ کردن کسی نگرفتن. ۱ - رونق نیافتن. ۲ - مورد توجه قرارنگرفتن.

بسیار سرد شدن.
کنایه از: بسیار متعجب شدن.
وا رفتن، دمغ شدن.

💡 "وظیفهٔ بزرگی دارد و آن سیخ کردن مو بر اندام بچه هاست"

💡 میخ کردن سکه باشد گرد نامه نقش آن جرمزه میدان سفرع کردن مسافر ره نورد