گویس

لغت نامه دهخدا

گویس. [ گ َ ] ( اِ ) ظرف و انای شیر و ماست و دوغ را گویند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ) ( جهانگیری ). جای ماست و شیر. کویش. کویشه. گویشه. گویسه. گاویس. گاودوش. تغار. کیفر. ( برهان قاطع ). || شیرزنه و چوبی که بدان دوغ را جهت برآوردن مسکه میزنند. ( ناظم الاطباء ). چوبی که بدان دوغ را زنند تا از حرکت بسیار، کره آن جدا شود.

فرهنگ معین

(گَ ) (اِ. )۱ - ظروف شیر و ماست و دوغ. ۲ - چوبی که بدان دوغ را جهت برآوردن مسکه زنند، شیرزنه.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - ظروف شیر و ماست و دوغ. ۲ - چوبی که بدان دوغ را جهت بر آوردن مسکه زنند شیرزنه.

دانشنامه عمومی

گویس ( به فرانسوی: Gouise ) یک کمون ( فرانسه ) در فرانسه است که در canton of Neuilly - le - Réal واقع شده است. گویس ۲۳٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

ویکی واژه

ظروف شیر و ماست و دوغ.
چوبی که بدان دوغ را جهت برآوردن مسکه زنند، شیرزنه.

جمله سازی با گویس

💡 ز میخانه دگربار این چه بویست دگربار این چه شور و گفت و گویست

💡 ز تو جان زنده و اندر گفتگویست به تست اینجایگه هم جستجویست

💡 جهان پر عیب و خلقی عیب جویست که بی عیبی، خدای غیب گویست

💡 مرا بیواسطه اینجا یقین اوست از آن ای شیخ دین در گفت و گویست

💡 حقیقت هر که را این آرزویست درین معنی چه جای گفت و گویست

گده یعنی چه؟
گده یعنی چه؟
آراست یعنی چه؟
آراست یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز