گوژی

گوژی. ( حامص ) صفت گوژ. خمیدگی. انحناء. حَدَب. دوتویی:
برحسرت شاخ گل در باغ گوا شد
بیچارگی و زردی و گوژی و نوانیش.ناصرخسرو.قَوَس؛ گوژی پشت. ( منتهی الارب ).

۱ - خمیدگی انحنائ: قوس گوژی پشت. ۲ - قوس.

{camber} [حمل ونقل هوایی] انحنای مقطع ماهیوار از لبۀ حمله تا لبۀ فرار

💡 تا که نه بس روزگار، بینی برداشته راستی عدل تو، گوژی پشت کمان

💡 همی تا عارض چون بدر بینی به گوژی و نزاری چون هلالی

💡 الف که الفت اقبال تو طلب نکند بدو دهد قلم روزگار گوژی لام

💡 ایا به دست کرم زایران عالم را ز پشت و روی برون برده‌ گوژی و آژنگ