گوارنده

گوارنده. [گ ُ رَ دَ / دِ ] ( نف ) خوش گوار و موافق و سلامتی بخش وسریعالهضم. ( ناظم الاطباء ). سایغ. ( دهار ) ( ترجمان القرآن ). هنی ٔ. ( منتهی الارب ). مهنا. هاضم:
هرچه بخوردی تو گوارنده باد
گشته گوارش همه بر تو گداز.بوشکور ( از لغت فرس ص 168 ).و این ناحیت [ چغانیان ] هوای خوشی دارد و زمینی درست و آب گوارنده. ( حدود العالم ).
عمر و تن تو باد فزاینده و دراز
عیش خوش تو باد گوارنده و هنی.
منوچهری ( دیوان چ 2دبیرسیاقی ص 130 ).
نرم و تر گردد و خوشخوار و گوارنده
خار بی طعم چو در کام حمار آید.ناصرخسرو.آن شرابی که ز کافور مزاج است در او
مهر نشکسته بر آن پاک و گوارنده شراب.ناصرخسرو.هست پندت نگاهدارنده
همچو می ناخوش و گوارنده.سنائی.حیات را چه گوارنده تر ز آب ولیک
کسی که بیشترش خورد بُکْشد استسقاش.سنائی.تو گویی اسد خورد رأس ذنب را
گوارنده نامد بر آوردش از بر.خاقانی.چوسرمست گشت از گوارنده می
گل از آب گلگون برآورد خوی.نظامی.نبید گوارنده می خورد شاد.نظامی.پس حق سبحانه و تعالی این نعمت او را گوارنده گردانید. ( تاریخ قم ص 8 ). || هر آنچه هضم شود. ( ناظم الاطباء ).
- ناگوارنده؛ ناگوار. ناخوشگوار. بدگوار.
- طعام ناگوارنده؛ خوراکی که کل بر معده شده و به دشواری هضم گردد. ( ناظم الاطباء ).
- هوای گوارنده؛ هوای سلامتی بخش. ( ناظم الاطباء ).

آنچه گوارا باشد و خوب هضم شود، خوشگوار.

(اسم ) ۱ - آنچه که نیک و زود هضم شود. ۲ - خوشگوار: مسلمانان گفتند: هنیئا لک یا رسول الله. گوارنده باد ترا.

{digestive, digestant} [تغذیه] ویژگی ماده ای که فرایند گوارش را تسهیل یا تشدید کند

💡 آن شرابی که ز کافور مزاج است درو مهر و مشکست بر آن پاک و گوارنده شراب

💡 گوارنده شو، تا به هر شهر و کوی رود با بد و نیک، آبت به جوی

💡 حیات را چه گوارنده‌تر ز آب ولیک کسی که بیشترش خورد بکشد استسقاش

💡 از عشق تست درد خوش آینده چون دوا وز دست تست زهر گوارنده چون نبات

💡 تو گوئی اسد خورد راس و ذنب را گوارنده نامد برآوردش از بر

💡 زبیمت بداندیش را خواب نیست گوارنده درکام او آب نیست