گذشتگی

کلمه‌ی «گذشتگی» در فارسی به معنای حالتی است که فرد از گذشته خود یا دیگران می‌گذرد و بخشندگی، مدارا و عفو را در رفتار و کردار خود نشان می‌دهد. این واژه همچنین در معنای اخلاقی و انسانی، اشاره به بخشیدن خطاها و کوتاهی‌های دیگران دارد و شخص گذشتگر کسی است که کینه و خشم را کنار می‌گذارد. در متون عرفانی و فلسفی، گذشتگی نشان‌دهنده رهایی از تعلقات دنیوی و نفسانی و حرکت در مسیر سلوک و بزرگواری فردی است. علاوه بر این، گاهی گذشتگی به معنای گذشته بودن زمان یا اتفاقی نیز به‌کار می‌رود و در متون ادبی می‌تواند اشاره به یادگارها و آثار باقی‌مانده از گذشته داشته باشد. به طور کلی، گذشتگی هم ویژگی اخلاقی و انسانی را نشان می‌دهد و هم می‌تواند حالت زمانی یا معنوی را توصیف کند و در ادب فارسی و عرفان جایگاه ویژه‌ای دارد.

لغت نامه دهخدا

گذشتگی. [ گ ُ ذَ ت َ / ت ِ ] ( حامص ) گذشت. فداکاری: از جان گذشتگی. از جان گذشتن. از خود گذشتن.

فرهنگ فارسی

گذشته بودن. در ترکیب آید: از جان گذشتگی از خود گذشتگی.

جمله سازی با گذشتگی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 مجنون به گرد من نرسد در گذشتگی چون گردباد، راست ز محمل گذشته ام

💡 نقصان نکرده است کسی از گذشتگی وصل نبات یافت چو بید از ثمر گذشت

💡 تا بارگاه فقر شکوه ‌که می‌رسد بیدل‌ گذشتگی‌ست جنیبت‌کش شهم

💡 گر از گذشتگی گذری می شوی تمام ورنه گذشتن از سر دنیا تمام نیست

💡 به هیچ حال مده دامن گذشتگی از کف الم شمر همه‌ گر باشد از طرب نگذشتن