کوه‌زایی
لغت نامه دهخدا
کوه زایی. ( حامص مرکب ) ( اصطلاح زمین شناسی ) حرکات پوسته جامد زمین که موجب پیدایش کوهها شود. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
حرکات پوست. جامد زمین که موجب پیدایش کوهها شود.
فرهنگستان زبان و ادب
{orogeny, orogenesis} [زمین شناسی] فرایند تشکیل کوه
دانشنامه آزاد فارسی
کوه زایی (orogenesis)
معنای اصلی و تحت اللفظی آن کوه سازی است، اما امروزه این واژه بیشتر برای اشاره به زمین ساخت کوه سازی، در مقابل کوه سازی براثر فرسایش، به کار می رود. کوه زایی براثر حرکات صفحات صلب سازندۀ پوستۀ زمین و بخش بالایی گوشته (← زمین ساخت صفحه ای) صورت می گیرد. وقتی دو صفحه در حاشیۀ مخرب سنگ ها با یکدیگر برخورد کنند، چین می خورند و بالا می آیند. در نتیجه، رشته کوه هایی مانند هیمالیا شکل می گیرد. فرآیندهای همراه با کوه زایی عبارت اند از گسلیدن و روراندگی (← گسل)، چین خوردگی، دگرگونی و ژرفاگرایی (← سنگ_نفوذی). بسیاری از عوارض توپوگرافی کوه ها، مانند چالگاه ها و دره های Uشکل، نتیجۀ فرآیندهای غیرکوه زایی مانند هوازدگی، فرسایش، و یخچالش اند. پدیدۀ هم ایستایی یا بالاآمدن به علت شناوریِ پوستۀ زمین نیز ممکن است بر ریخت نگاری کوه ها اثر بگذارد.
ویکی واژه
فرایند تشکیل کوه.
جمله سازی با کوه‌زایی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کوه‌های استان از نظر زمین‌شناسی حاصل آخرین حرکات کوه‌زایی دوران سوم و از کوه‌های جوان می‌باشند.
💡 فرآیند کوه‌زایی بر اثر برخورد صفحات تکتونیک زمین رخ می‌دهد و باعث شکل‌گیری رشته‌کوه‌های عظیم و بلند در طول میلیون‌ها سال می‌شود.
💡 زمین‌شناسان با مطالعه لایه‌های مختلف خاک و سنگ، سعی می‌کنند تاریخچه دقیق فرآیند کوه‌زایی در مناطق مختلف جهان را بازسازی کنند.
💡 تغییرات در پوسته زمین و فعالیت‌های ماگمایی نقش بسیار تعیین‌کننده‌ای در پدیده‌های عظیمی مانند کوه‌زایی و ایجاد ارتفاعات بلند ایفا می‌کنند.
