کوردین

کوردین. ( اِ ) به معنی کوردی باشد که جامه پشمین است. ( برهان ) ( آنندراج ذیل کوردی ). جامه پشمین. کوردی. گوردین. گوردی. ( فرهنگ فارسی معین ). جامه پشمین درشت. جامه نمدین. رشیدی گوردین ضبطکرده. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
کبر کردندی همه بر کتفشان نی کوردین
صدر جستندی همه در پایشان نی چاچله.مسعودسعد.حاجت گفتار نیست زآنکه شناسد همه
سندس خضر از پلاس، عبقری از کوردین.خاقانی ( از فرهنگ رشیدی ).کتان رنگین نیکو سیصد لت، کوردینهای زرین... سیصد. ( تاریخ طبرستان ابن اسفندیار ). انواع طرایف کتانی و پنبه و صوف و کوردینها بر اصناف مختلف... ( تاریخ طبرستان ابن اسفندیار، از فرهنگ فارسی معین ).
ز برف، پشت زمین را حواصل است لباس
ز ابر، سفت هوا جامه کوردین دارد.کمال الدین اسماعیل ( از آنندراج ).و رجوع به کوردی شود. || گلیم و پلاس را نیز گویند. ( برهان ). گلیم. ( فرهنگ فارسی معین ). گلیم. کسا. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

(دِ ) (اِ. ) جامة پشمین، گلیم، پلاس.

۱. جامۀ پشمین ضخیم.
۲. گلیم، پلاس.

جامة پشمین، گلیم، پلاس.

💡 ز برف پشت زمین را حواصلست لباس ز ابر سفت هوا جامه کوردین دارد

💡 شوکت ریش من آن لحظه شود بیش که من کوردین پوشم و دستار نهم جای ‌کلاه

💡 در کوردین کرا بینا همی بود بهتر که مرد کور دل اندر خراتکین