کهنه کار

کهنه کار. [ ک ُ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) آزموده. کارآزموده. مجرب. مقابل تازه کار. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || سخت گربز. گربز. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

( ~. ) (ص فا. ) آزموده، هشیار.

کارآزموده، باتجربه، ماهر.

۱ - قدیمی. ۲ - آزموده مجرب ماهر: اما زن و شوهر کهنه کار بزودی فهمیدند که باید در این میان نقش ظاهرا بیطرفانه ای بازی کنند.

آزموده، هشیار.

💡 دردا که کهنه کار وزیران ملک ما هر روز نو شدند و نکردندکار نو

💡 ای بسا درنده گرگ کهنه کار از طمع لاغر خری را شد شکار

💡 همنشین مرا با تو هر که دید می گوید پیر کهنه کار است آن شوخ خردسال است این

💡 چون او یک رند کهنه کار ندیدم دیده‌ام اندر جهان هزار محمد

💡 کهنه دوز امرد که دارد دایما کارش برار هر که دید از دور او را گفت هست این کهنه کار