کمانچه زدن

کمانچه زدن. [ ک َ چ َ / چ ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) نواختن کمانچه. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کمانچه ( آلت موسیقی ) شود. || به شورش درآوردن. ( آنندراج ). فتنه برانگیختن و هنگامه بر پا کردن. ( ناظم الاطباء ):
می خواستم کمانچه زدن اهل زهد را
این کار را به کام دل من رباب کرد.مولوی جامی ( از بهار عجم ).

( ~. زَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - نواختن کمانچه. ۲ - فتنه برانگیختن، آشوب کردن.

( مصدر ) نواختن کمانچه

نواختن کمانچه.
فتنه برانگیختن، آشوب کردن.

💡 می خواستم کمانچه زدن ریش زهد را این کار را به کام دل من رباب کرد