کاچار

کاچار. ( اِ ) آلات باشد از آن خانه و هر چیز. ( لغت فرس اسدی ). آلات هر چیز باشد. ( اوبهی ). اسباب خانه را گویند. ( جهانگیری ). آلات و ادوات و ضروریات و مایحتاج خانه را گویند از هر چیز که باشد. ( برهان ):
اکنون سور است و مردم آید بسیار
کار شگرف است و صحن ساخته کاچار.نجیبی.تا میان بسته اند پیش امیر
در تک و تاز کار و کاچارند.ناصرخسرو.نگه کن شگفتی بمستان بستان
که هریک چه بازار و کاچار دارد!ناصرخسرو.اصل جنبش چرا نگوئی چیست ؟
چون نجوئی که این چه کاچار است ؟ناصرخسرو.در طلب آنچه نیاید بدست
زیر و زبر کردی کاچار خویش.ناصرخسرو.این دیو هزیمتی است زینجادر
منگر تو بدانکه ساخت کاچاری.ناصرخسرو ( دیوان ص 469 ).و رجوع به کاچال شود.

(اِ. ) آلات و ادوات، اسباب خانه.

۱. آلات، ادوات.
۲. اسباب خانه.
۳. ساز و سامان: اصل جنبش چرا نگویی چیست / چون نجویی که این چه کاچار است (ناصرخسرو: ۲۸۴ ).

کاچال: آلات، ادوات، اسباب خانه، سازوسامان
( اسم ) آلات و ادوات و اشیائ ضروری ( خانه و غیره ): [ در طلب آنچه نیاید بدست زیر و زبر کردی کاچار خویش ]. ( ناصر خسرو ۲۱۲ )
آلات باشد از آن خانه و هر چیز

آلات و ادوات، اسباب خانه.

💡 تا میان بسته‌اند پیش امیر در تگ و پوی کار و کاچارند

💡 این دیو هزیمتی است اینجا در منگر تو بدانکه ساخت کاچاری

💡 اصل جنبش چرا نگوئی چیست؟ چون نجوئی که این چه کاچار است؟

💡 در طلب آنچه نیامد به دست زیر و زبر کردی کاچار خویش

💡 آسام توسط دودمان‌های مختلفی چون پالا، کوچ، کاچاری و چوتیا اداره می‌شد و تا زمان آمدن مردم آهوم در قرن سیزدهم، جنگ دائمی بین شاهزادگان این خاندان‌ها برقرار بود.