کانسار

{ore deposit} [زمین شناسی] توده سنگ حاوی کانی های باارزش به مقداری که استخراج آن مقرون به صرفه باشد

کانْسار (Mineral Deposit)
(یا: نهشْت کانی) تجمع طبیعی یک یا چند کانی. کانسارها ممکن است در میان هر نوع سنگ تشکیل شوند و حاوی هر نوع کانی باشند. کانسارها ارزش اقتصادی دارند، زیرا حاوی مقدار فراوانی عنصر فلزی و غیرفلزی یا سایر مواد باارزش و ضروری برای جوامع صنعتی اند. غلظت هر کانی در کانسار عاملی مهم برابر تعیین سودآوری استخراج آن است. برای استخراج فلزات، غلظت فلز مورد نظر در کانسار را اندازه گیری و آن را با غلظت همان فلز در سنگ های پوستۀ زمین مقایسه می کنند. در نتیجۀ این مقایسه، ضریبی به دست می آید که نشان می دهد غلظت فلز مفروض در کانسار چند برابر غلظت آن در سنگ های پوستۀ زمین است. اقتصادی بودن استخراج فلز براساس همین ضریب تعیین می شود. برای آن که فلزی قابل استخراج باشد، نباید ضریب غلظت آن از مقدار حداقل معینی کمتر باشد. این مقدار حداقل برای فلزات گوناگون متفاوت است. برای آهن، که نسبتاً در پوستۀ زمین فراوان است، این ضریب بین پنج و دَ است، اما طلا و نقره باید ضریب غلظتی بالاتر از ۲هزار داشته باشند. کانه سنگی است که غلظت فلز آن به اندازه ای است که ارزش استخراج داشته باشد. دسترس پذیری کانسار نیز برای تعیین اقتصادی بودن استخراج آن مهم است. استخراج نهشته های عمیق دشوارتر و پرهزینه تر است. در نتیجه، با افزایش دشواری استخراج، ضریب غلظت حداقل نیز افزایش می یابد.

💡 کانسارهای آنورتوزیت به فرم انتشاری، عدسی‌شکل و رگه‌ای می‌باشد. کانسارهای تیتانیوم‌دار در آنورتوزیت‌ها به همراه آهن در نقاط درون‌قاره‌ای یافت می‌شود. بزرگترین آنورتوزیت‌ها در تالنس در جنوب نروژ به شکل لوپولیت دیده می‌شود.

💡 صنعت اصلی این شهر معدنکاری بوده‌است و زمانی یک‌چهارم کلیه مس روسیه از کانسارهای آلاوردی تأمین می‌شد.